อโนไดซ์ ทู่ หรือการชุบ: การเลือกการเคลือบ

การตกแต่งพื้นผิวเป็นส่วนที่ชิ้นส่วนเครื่องจักรจำนวนมากได้รับต้นทุนสุดท้าย และข้อกำหนดมักจะบางที่สุดในแบบ

อโนไดซ์ — อะลูมิเนียมเท่านั้น

การแปลงเคมีไฟฟ้าของพื้นผิวเป็นอะลูมิเนียมออกไซด์ มันเติบโตเข้าและออกจากพื้นผิว ดังนั้นจึงเปลี่ยนมิติเล็กน้อย

Type II เป็นตัวเลือกการตกแต่งทั่วไปและการปกป้องอย่างอ่อนโยน โดยมีให้เลือกหลายสี ประเภทที่ 3 (ฮาร์ดอโนไดซ์) มีความหนากว่า แข็งกว่ามาก และใช้สำหรับพื้นผิวที่สึกหรอ แต่จะให้มิติมากกว่า และมักจะเป็นสีธรรมชาติหรือสีเข้มเท่านั้น

สิ่งที่ต้องระบุ: ประเภท ชั้น สี และพื้นผิวที่ถูกปิดบัง เกลียวและรูเจาะที่แม่นยำมักจะถูกปกปิดไว้ และหากคุณไม่ทำเช่นนั้น ผิวสำเร็จก็จะหายไปและมิติก็จะเคลื่อนไป

ทู่ — สแตนเลส

ไม่ใช่การเคลือบ การบำบัดทางเคมีที่จะกำจัดเหล็กอิสระออกจากพื้นผิวและช่วยให้ชั้นโครเมียมออกไซด์ตามธรรมชาติเปลี่ยนรูปอย่างสม่ำเสมอ เพิ่มโดยพื้นฐานแล้วไม่มีมิติ

ใช้กับชิ้นส่วนสแตนเลส โดยเฉพาะการสัมผัสทางการแพทย์และอาหาร ซึ่งพื้นผิวเหล็กอาจทำให้เกิดสนิมได้

สิ่งที่ต้องระบุ: มาตรฐานที่กำลังดำเนินการอยู่ และจำเป็นต้องมีการทดสอบในชุดงานหรือไม่

การชุบ — โลหะส่วนใหญ่

ชั้นโลหะที่สะสมอยู่: สังกะสี นิกเกิล โครเมียม ดีบุก และอื่นๆ เพิ่มมิติ และแตกต่างจากการชุบอโนไดซ์ตรงที่วางอยู่บนพื้นผิวทั้งหมด

สังกะสีเป็นตัวเลือกการกัดกร่อนที่มีต้นทุนต่ำสำหรับเหล็ก นิกเกิลให้ความแข็งและให้สีที่สดใส ดีบุกใช้สำหรับพื้นผิวสัมผัสทางไฟฟ้า

สิ่งที่ต้องระบุ: โลหะ ความหนา และกระบวนการหลังการบำบัด เช่น แผ่นฟิล์มหรือซีล

คำถามสี่ข้อที่จะตัดสิน

วัสดุฐาน? อโนไดซ์เป็นอลูมิเนียมเท่านั้น ทู่เป็นสแตนเลสเท่านั้น การชุบมีความกว้าง

มิติมีความสำคัญหรือไม่? ทั้งชุบอโนไดซ์และชุบ สำหรับรูที่รัดแน่นหรือเกลียว จะต้องคำนึงถึงขนาดที่ตัดเฉือนด้วย ซึ่งหมายความว่าซัพพลายเออร์จำเป็นต้องทราบผิวสำเร็จก่อนตัดเฉือน ไม่ใช่หลังตัดเฉือน

มันเป็นเครื่องสำอางเหรอ? จากนั้นความสม่ำเสมอของสีในแต่ละชุดจะกลายเป็นข้อกำหนดเฉพาะในตัวเอง และการเคลือบด้วยเครื่องจักรที่อยู่ด้านล่างก็มีความสำคัญพอๆ กับการเคลือบ

สภาพแวดล้อมอะไร? อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายในอาคาร การสัมผัสกลางแจ้ง และสเปรย์เกลือเป็นข้อกำหนดที่แตกต่างกันสามประการ หากประสิทธิภาพการกัดกร่อนมีความสำคัญ ให้ระบุข้อกำหนดชั่วโมงการพ่นเกลือ แทนที่จะบอกชื่อพื้นผิวและหวังผล

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด

การส่งภาพวาดพร้อมบันทึกตอนจบและไม่มีข้อมูลปิดบัง ผลลัพธ์ที่ได้คือเกลียวเคลือบที่ไม่รองรับตัวยึดอีกต่อไป หรือรูเคลือบที่มีขนาดเล็กกว่าปกติ ทำเครื่องหมายอย่างชัดเจนว่าคุณสมบัติใดถูกปกปิด หรือระบุมิติเป็น "หลังจากเสร็จสิ้น" เพื่อให้ช่างเครื่องสามารถปรับได้

รุ่นสั้น

จับคู่การตกแต่งกับวัสดุฐานก่อน จากนั้นจึงตัดสินใจว่าขนาดหรือรูปลักษณ์จะเป็นไปตามข้อกำหนดหรือไม่ และมักจะพูดสิ่งที่ถูกปิดบังไว้เสมอ ซึ่งเป็นการละเลยข้อความเสริมที่มักพบบ่อยที่สุด