Toleranties krijgen alle aandacht op een tekening. Datums bepalen of deze toleranties überhaupt kunnen worden aangehouden.
Wat een gegeven eigenlijk doet
Een datum vertelt de machinist en de inspecteur vanaf welk oppervlak al het andere wordt gemeten. Het is de referentie waartegen het onderdeel is gebouwd en beoordeeld.
Als een tekening geen referentiepunten heeft, of deze verspreid liggen zonder een duidelijk schema, kiest de leverancier zijn eigen referentiepunten. Die keuze heeft invloed op de manier waarop het onderdeel wordt bevestigd, wat invloed heeft op de plaats waar de fouten zich ophopen. Twee leveranciers die dezelfde tekening met dezelfde toleranties maken, kunnen onderdelen produceren die beide de keuring doorstaan en toch niet verwisselen in uw assemblage.
Kies referentiepunten uit het merk, niet uit het model
De meest betrouwbare regel die we kennen: het referentiepunt moet het oppervlak zijn dat het onderdeel in zijn werkelijke samenstelling lokaliseert.
Als een beugel met zijn platte achterkant aan een plaat wordt vastgeschroefd en zich bij twee deuvelgaten bevindt, dan vormen dat vlak en die twee gaten het referentieschema. In plaats daarvan beginnen de uitwisselbaarheidsproblemen bij het dimensioneren vanuit een handig model.
Dit klinkt voor de hand liggend. In de praktijk wordt een groot deel van de tekeningen die we ontvangen gedimensioneerd, ongeacht de CAD-oorsprong.
De kostengevolgen
Armatuur. Dankzij een verstandig referentieschema kan het onderdeel één keer worden vastgehouden, op de oppervlakken die er toe doen. Een slechte dwingt extra operaties af om kenmerken te bereiken die naar verschillende gezichten verwijzen.
Inspectie. Kenmerken gerelateerd aan een duidelijk referentiepunt kunnen in één keer worden gemeten CMM opstelling. Functies waarnaar inconsistent wordt verwezen, moeten opnieuw worden gepositioneerd, en elke herpositionering voegt meetonzekerheid en tijd toe, wat tot uiting komt in uw eenheidsprijs voor elk onderdeel waarvoor een volledige inspectie vereist is.
Argument bij het eerste artikel. Wanneer een dimensie bekend is en de tekening onduidelijk is over waar deze mee is gemeten, kan niemand dit vaststellen. Dit is de meest voorkomende oorzaak van geschillen over eerste artikelen die we zien.
Het drievlaksschema
Voor prismatische delen is de standaardbenadering drie onderling loodrechte datums: primair (meestal het grootste vlak, bestuurt twee rotaties en één translatie), secundair (controleert één rotatie en één translatie), tertiair (controleert de laatste translatie).
Voor ronde onderdelen een as en een vlak. Voor een onderdeel dat op pluggen wordt geplaatst, vormt het vlak plus de twee gaten een patroon.
U hoeft geen GD&T-specialist te zijn om dit goed te doen. U moet één vraag beantwoorden: wat raakt dit onderdeel aan als het wordt geïnstalleerd, en in welke volgorde komt het op zijn plaats?
Wat u moet controleren voordat u een tekening verzendt
- Heeft elk kritisch kenmerk betrekking op een gegeven, en niet op een ander kenmerk?
- Zijn de referentiepunten de oppervlakken waarop het onderdeel zich daadwerkelijk bevindt?
- Kunnen de datums fysiek worden aangeraakt door een inspectiesonde? Een referentiepunt op een oppervlak dat later wordt bedekt of verwijderd, kan niet worden geverifieerd.
- Is de datumvolgorde vermeld, zodat primair/secundair/tertiair ondubbelzinnig is?
De korte versie
Datums kosten niets om te specificeren en het is duur om fout te gaan. Kies ze uit de montage, vermeld de volgorde en zorg ervoor dat ze kunnen worden gemeten. Het is de hoogste vijf minuten die u aan een bewerkingstekening kunt besteden.
